Persberichten van 2002
Winterduathlon niet voor watjes
De Zondag | Frans Eyckmans | 10 November 2002Hawai heeft de Iron Man-triathlon, Zofingen de duathlon? Kasterleenaar Jan Daems wil zijn dorp met de winterduathlon verbinden. Een keiharde wedstrijd met 45 km lopen en 105 km mountainbiken. Finishen zal een half wonder zijn. “Watjes zijn gewaarschuwd.“ De winterduathlon in Kasterlee zal met 15 km lopen, 105 km mountainbiken en 30 km lopen een van de zwaarste duathlons ter wereld worden. “Reken maar dat de winnaar minimaal 7 uur onderweg zal zijn” zegt Jan Daems, initiatiefnemer en organisator. Hij is zelf een duathlonfreak, zeer fanatiek met zijn sport bezig en gek op duursporten. Jan werkt als manager van het Spaar select Cyclocrossteam (met oa Erwin Vervecken en Bart Wellens), is bestuurder van het Challenge Duathlon Team Geel en mede-organisator van de Powerman Vlaanderen. Daarnaast zetelt hij in de raad van beheer van de VTDL. Hij heeft zichzelf beloofd aan de eerste editie deel te nemen en te finishen!
“Finishen zal al een half wonder zijn, laat staan winnen. Het wordt een sportieve uitdaging die de deelnemers zal dwingen om hun fysieke grenzen op te zoeken en zo nodig te overschrijden. Het prachtige parcours zal het leed van de deelnemers moeten verzachten. Kasterlee en omgeving staat bekend om zijn uitgestrekte bossen”. De eerste editie van deze winterduathlon wordt op organisatorisch vlak low-profile aangepakt. Geen nevenevenementen, geen show, geen kortere afstanden, enkel het harde werk. Starten achter de lijn, lopen, fietsen, lopen, goede bevoorradingen, een veilig parcours en finishen achter de lijn. Punt.
“Toen het nieuws over de wedstrijd bekend raakte, reageerden nogal wat atleten sceptisch. Ze vonden de wedstrijd te lang en te zwaar. Het zou te koud zijn en te donker. Ik wilde echter geen toegevingen doen. Wie het te zwaar vindt, blijft gezellig thuis. Niemand is verplicht om deel te nemen. Maar degenen die er op 29 december bij zijn zullen zich ongelooflijk amuseren!“
Zwaarste duathlon ter wereld ploetert door Kasterlee
Streekkrant | auteur onbekend | 19 December 2002Heel wat mensen raken lang uitgestrekt voor de buis al uitgeput bij het bekijken van een sportwedstrijd, voor anderen kan de lichamelijke inspanning niet zwaar genoeg zijn. Kasterleenaar Jan Daems behoort ongetwijfeld tot deze laatste categorie die door het eerste slag mensen steevast als “niet goed wijs” wordt omschreven. Jan Daems organiseert op 29 december in Kasterlee de zwaarste duathlon ter wereld.
Niet verwacht hier te winnen
Gazet van Antwerpen | Annelies Frederickx | 30 December 2002Overal waar men zondag kwam langs Kempense wegen, kwam men duathleten tegen. In de omgeving van Kasterlee werkte immers een 80-tal moedigen een winterduathlon af, met Filip Van Damme als eindwinnaar.
Geen knus haardvuur dus voor de atleten. In plaats daarvan moesten zij van bij het ochtendgloren 15 km lopen, 105 km mountainbiken en nog eens 30 km lopen. Velen velden zich geroepen tot deelname, maar slechts enkelen haalden de eindstreep. Wellicht hadden de barre weersomstandigheden daar iets mee te maken.
Filip Van Damme liet dat alvast niet aan zijn hart komen, want hij kwam zondag na 8h13’55’‘ als eerste over de meet. De gewezen marathonloper ging meteen goed van start en mocht ook als eerste aan de fietsproef beginnen. Die kostte hem 4h52’21’‘ wat goed was voor de derde tijd. Over de afsluitende 30 km lopen deed hij nog eens 2h26’39’‘ oftewel de vierde tijd. Alles bij elkaar was de winnaar dus 8h13’55’‘ onderweg, wat een kleine zes minuten beter was dan de tweede, Bart Van de Water.
De Kastelse atleet leek aanvankelijk niet in aanmerking te zullen komen voor een goed eindklassement want hij kwam na de eerste loopproef pas als 33ste door. Bij het mountainbiken zeete hij evenwel een schitterende remonte in en ook in de afsluitende loopproef maakte hij nog heel wat achterstand goed. Ondanks deze geweldige inspanningen strandde de Kempenaar dus in het zicht van de streep.
Filip Vermont zeete een al even knap inhaalmanoeuvre in, maar hij strandde op de derde plaats.
De hevige regenval werd de meeste atleten fataal, want maar liefst de helft stapte af na of tijdens de fietsproef.
Uiteindelijk haalden slechts 39 van de 81 gestarte deelnemers de eindstreep en daarvan was Van Damme dus de eerste. De barre weersomstandigheden waren ook hem niet ontgaan.
“Ik wist vooraf al dat het een lange en lastige wedstrijd zou worden. Die voorspelling kwam ook uit, vooral door de regen. Het mountainbikeparcours had daar erg onder te lijden, waardoor het elke ronde zwaarder en zwaarder werd. Het was dus een ware uitputtingsslag, waarin ik niet echt verwacht had te winnen.“
