Winterduathlon Kasterlee - De hel van kasterlee

Respect voor je lichaam

VORIGE WEEK WERD IN HET ZWITSERSE ZOFINGEN HET WERELDKAMPIOENSCHAP LANGE AFSTAND BETWIST; ZOFINGEN IS SOWIESO AL HET HAWAI VAN DE DUATHLON EN KREEG MET DE TITELSTRIJD NOG EEN EXTRA-ELEMENT TOEGEVOEGD. BENNY VANSTEELANT WERD IN ZIJN DEBUUT TWEEDE, ACHTER RIESEN DIE VOOR EIGEN PUBLIEK AANTRAD. MEERDERE BELGEN PRESTEERDEN KNAP. ONDER HEN OOK DE 33-JARIGE JAN DAEMS UIT KASTERLEE. HIJ FINISHTE ALS 22de EN ALS EERSTE VAN ZIJN AGE GROUP.

“Elk land vaardigt een aantal duathleten af. Ongeveer 35 toppers van de wereld stonden aan de start. Naast hen nemen niet-geselecteerden deel in age groups, ook ik. Als eerste in mijn leeftijdscategorie ben ik een beetje wereldkampioen maar voor mij is het vooral belangrijk dat ik mij kon nestelen tussen die elite-duathleten. Bovendien had ik maar een kwartier achterstand op de top 10. Dat is niet echt veel over deze afstand.“

Zofingen is natuurlijk niet alleen vele kilometers. Het parcours is ook loodzwaar. Daems, bestuurslid van het Challenge Duathlon Team Geel, neemt ons even mee.

“Wij begonnen met 2 rondes van 5 kilometer lopen, heel zwaar met veel hoogteverschil. Daarin kan je niets winnen, alleen verliezen. Voor mij kwam het erop aan om te doseren. Ik klom slechts als zeventigste op de fiets om 3 rondes van 50 km aan te pakken. Negen pittige beklimmingen werden ons voor de wielen geschoven.“

“Na 2 rondes en dus 100 kilometer begonnen vele atleten stil te vallen. Ik was blijven doseren en kon mijn tempo van de eerste twee rondes handhaven. De laatste 30 km lopen gebeurt via 2 lussen van 15 km met een totaal hoogteverschil van 700 m. Dat is de hel van Zofingen. Dan passeer je collega’s die staan te huilen van de krampen, die staan te braken van vermoeidheid, die de ontlasting niet konden stoppen, ...“

“Ik werkte die 30 kilometer af in 2 uur en 7 minuten en werd zo 22de. Aan kilometer 27 had ik een heel moeilijk moment. Sterven was dichterbij dan verrrijzen maar ik kon doorzetten. Het kostte mij wel 2 plaatsen in het klassement.“

Deelnemen in Zofingen is afzien, zoveel is duidelijk. Afzien en grenzen verleggen. Dat is precies het ding van Jan Daems.

“In de korte duathlon heb ik niets te zoeken. Tien kilometer lopen binnen de 30 minuten zoals Roel Pauwels, dat kan ik niet. Maar de lange afstand is ondertussen een manier van leven geworden. Het is een manier van zelfontplooiing, om op een verantwoorde manier met mijn lichaam bezig te zijn.“

“Het orgelpunt plaatste ik hiervoor in Zofingen. Ik heb nu al beslist dat ik november de voorbereiding van Zofingen 2004 opstart. Dit jaar ging ik prive twee keer op stage in Mallorca, trainde er ook met Telekom. In juli verbleef ik 10 dagen met Benny Vansteelant op zijn appartement in Font Romeu. In augustus leefde ik twee weken op een Spartaanse manier in een chalet te Spa. Sommigen verklaren mij gek dat ik mij zoveel trainingswerk opleg om zo veel af te zien in die Zwitserse wedstrijd. Als je over de aankomstmeet loopt denk je ook: dit nooit meer. Maar enkele liters cola en een portie chocolade later word je overmand door een ander gevoel.“

“Uit Zofingen put ik voldoende energie om een jaar verder te kunnen. Ik doe dit voor mijzelf. Ik liep zeven jaar school bij de Jezuieten. De leuze plus est en vous draag ik hoog in mijn vaandel. Ieder mens heeft een lichaam gekregen en daar moet hij respect voor opbrengen. Daar ben ik fanatiek mee bezig. Zo zit ik nu eenmaal in mekaar. Als ik iets aanpak, doe ik het voor 100 % goed of ik doe het niet.“

WINTERDUATHLON KASTERLEE
TO BE ‘EEN WATJE’ OR NOT TO BE ‘EEN WATJE’?
THAT’S THE QUESTION!

15 KM LOPEN, 105 KM MOUNTAINBIKEN EN 30 KM LOPEN TIJDENS HET WEEKEND TUSSEN KERST EN NIEUW. DE WINTERDUATHLON VAN KASTERLEE MAG ZICH TERECHT DE ZWAARSTE DUATHLON TER WERELD NOEMEN. MET ORGANISATOR JAN DAEMS BLIKKEN WE VOORUIT OP DE TWEEDE EDITIE.
S&G: Hoe ben je eigenlijk op het idee gekomen voor deze wedstrijd ?

Jan: Ik heb het idee gehad terwijl ik een duurloopje afwerkte, de dag na de organisatie van de Powerman Vlaanderen 2002 in Geel. Ik vond het jammer dat er in ons land geen echte lange afstandswedstrijd is, noch voor triathlon, noch voor duathlon. Organisatorisch en vooral verkeerstechnisch is dit niet eenvoudig. Als atleet ben ik zelf een lange afstandsfreak en Zofingen is mijn favoriete race. Daarom heb ik een kopy gemaakt van Zofingen, maar dan voor winterduathlon.

S&G: Hoe waren de eerste reacties op je plannen ?

Jan: Men verklaarde me stapelgek! Ik kreeg zelfs enkele boze mails van mensen die beweerden dat ik onverantwoorde risico’s nam en dat ik de gezondheid en veiligheid van de deelnemers niet zou kunnen garanderen. Deze reacties hebben me gemotiveerd om mijn idee door te voeren. Bij deze nogmaals bedankt ! (lacht)

S&G: Hoe is de eerste editie verlopen ?

Organisatorisch was het een experiment, maar dan een geslaagd. Gelukkig had ik heel wat ervaring met de organisaties van de Powerman en ik had mijn ervaring als atleet. Alles is relatief vlot verlopen en de enkele schoonheidsfoutjes zullen er dit jaar niet meer zijn. Er waren 81 vertrekkers en 39 finishers. Filip Van Damme won de wedstrijd in 8h13’ en Irma Verheyen was allerlaatste, maar eerste vrouw in 11h49’.

Zowel de publieke opkomst als de belangstelling van de pers (reportages op VRT en RTV, nvdr.) was groot. De dramatisch slechte weersomstandigheden zorgden voor heroische taferelen. Het feit dat vele deelnemers de laatste loopproef in het donker afwerkten, gaf de race een extra mythisch tintje!

S&G: Vertel eens iets over de deelnemers ?

Een eerste groep, maar dit is een minderheid, zijn competitie-atleten. Zij nemen deel om te winnen, om op het podium te staan of om in de top 10 te finishen. Dit jaar zal het competitieve aspect wel nadrukkelijker aanwezig zijn.De meeste deelnemers hebben als enig doel: finishen! Voor hen is Kasterlee een uitdaging. Een manier tot zelfontplooiing. En ze hebben gelijk want als je finisht heb je echt wel ‘iets’ gepresteerd. En dan zijn er een aantal duathleten die deelnemen puur als training en die ‘met voorbedachte rade’ stoppen tijdens of na de MTB-proef. Ze beschouwen Kasterlee als duurtraining in een aangenaam kader. Het doorbreekt eens de sleur van de dagdagelijkse trainingen.

Vorig jaar zijn er in Kasterlee een aantal halve mirakels gebeurd. Voor een aantal atleten was Kasterlee hun allereerste duathlon ... en ze finishten !! Een van hen was Erwin De Meyst. Na afloop won hij tijdens de tombola een gratis deelname voor het WK in Zofingen. Dit werd dus zijn tweede duathlon.

S&G: Hoe ziet het parcours in Kasterlee eruit?

Het loopparcours is een rondje van 15,2 km. Het parcours is biljartvlak en loopt zowel over land- als asfaltwegen. Reeds 400 m na de start verzeilen de deelnemers in de weiden en bossen, en ze komen er pas 400 m voor de finish uit. Er is een passage door het prachtige Provinciaal Domein Prinsenpark. Het MTB-traject (4 rondes) volgt de permanente BLOSO-route. Het parcours is zeer gevarieerd met een aantal technische passages. De wedstrijd wordt begeleid voor enduro’s. Men loopt en fietst eigenlijk permanent door beschermde en geklasseerde landschappen en natuurgebieden.

S&G: Is de Winterduathlon Kasterlee interessant voor toeschouwers en supporters ?

Jan: Voor de toeschouwers zijn er drank-en eettentjes, zowel langs het loop-als MTBparcours. De wisselzone en finish zijn indoor in de sporthal. Er is een fanfare, DJ, en optreden van een alternatief rockbandje. En de familie Cleemput zal de massa in trance brengen met hun opzwepend commentaar. Vorig jaar gaf ex-wereldkampioen veldrijden Erwin Vervecken het startschot. Deze maal is die eer weggelegd voor Benny Vansteelant.

S&G: Zijn er organisatorisch speciale voorzieningen getroffen ?

Jan: Inderdaad. De wisselzone is zoals gezegd indoor zodat deelnemers zich tussen de proeven in comfortabele omstandigheden kunnen omkleden en, waarom niet zonder veel tijdverlies kunnen douchen. Na het fietsen bijvoorbeeld. Ook mogen de atleten na elke ronde van fiets wisselen, zoals in het veldrijden. En we raden de atleten aan om zich tijdens de afsluitende 30 km lopen te laten begeleiden door iemand op de fiets.

S&G: Hoeveel deelnemers verwacht je aan de start ? En wie zijn de favorieten?

Jan: Ik hoop stieken op 150 deelnemers. Half oktober, dus twee en halve maand voor de race, stond de teller op 75 voorinschrijvingen. Weet je dat ik in juli, toen het ongeveer 35de Celsius was, tijdens een looptraining werd opgehouden door enkele mountainbikers die me vroegen of ik misschien wist hoe het parcours van de winterduathlon exact liep !? Die mannen waren dus al bezig met de voorbereiding. Mooi toch!

Dit jaar verwacht ik veel van Koen Maris. En de volledige top 5 van vorig jaar heeft zich opnieuw ingeschreven. Filip Van Damme zal allicht de te kloppen man worden. Loic Helin, Wim De Doncker en mountainbiker Eric Vincke zijn belangrijke outsiders.

Vincent Aldebert uit Montpellier (FRA) is de grootste naam op de affiche. Hij werd onlangs nog 4de in Zofingen. Maar hij zal allicht de finish niet halen. De blikvanger wordt zonder twijfel VTDL-medewerker Yves Steyaert die na enkele jaren inactiviteit de draad terug opneemt.

S&G: Is Kasterlee nu gekkenwerk of niet ?

Jan: Vorig jaar had geen enkele finisher medische bijstand nodig na afloop. En het feit dat bijna alle finishers van vorig jaar zich opnieuw inschreven, zegt voldoende.

Bovendien zijn er een aantal atleten die met succes Kasterlee 2002 deden en die een knap seizoen 2003 hadden. Winnaar Filip van Damme werd 9de in de Powerman Vlaanderen en Bart Van De Water (2de) werd 25de in de Marmotte. Loic Helin (4de) schitterde in Zofingen en Niki Devoldere (5de) won enkele kleine wedstrijden.

S&G: Welke toekomst zie je voor je wedstrijd?

Jan: Ik hoop op termijn het aantal buitenlandse deelnemers op te voeren.Maar dit moet geleidelijk groeien. En mijn droom is, als de organisatie binnen enkel jaren volledig op punt staat, zelf te kunnen deelnemen.

Winterduathlon Kasterlee volgeboekt!! Ook toppers vinden de weg naar "De Hel"

Toen Jan Daems vorig jaar voor het eerst zijn Winterduathlon Kasterlee organiseerde, werd hij door velen gek verklaard. Wie haalt het in godsnaam in zijn hoofd om in putje winter 15 km te lopen, 105 km te mountainbiken en 30 km te lopen? Maar na de legendarische premiere van 2002, is het duidelijk dat de Winterduathlon Kasterlee een klassieker gaat worden. Getuige hiervan het feit dat de editie 2003 volledig is volgeboekt. En bij de 200 deelnemers, afkomstig uit 5 landen (Bel-Ned-Fra-Dui-Aus), zitten nu ook echte wereldtoppers!
Op zondag 28 december as. om 08:00 stipt zal niemand minder dan meervoudig Europees en wereldkampioen duathlon Benny Vansteelant de wedstrijd op gang schieten.
Er wordt gestart met een rondje lopen van 15 km. Dan volgen er 4 rondes MTB’en van telkens 26 km. Afsluitend moeten er 2 rondes van 15 km gelopen worden. De finish is net als vorig jaar indoor.

In 2002 bereikten slechts 39 van de 80 deelnemende atleten heelhuids de finish. Uiteraard zaten de barslechte weersomstandigheden (25 liter regen per vierkante meter) daar voor veel tussen.
Het succes van de Winterduathlon Kasterlee is illustratief voor de stijgende populariteit van de duathlonsport in ons land en in de regio Kempen in het bijzonder. Volgend jaar wordt in Geel het WK georganiseerd.

Belangrijkste deelnemers:

  * Vincent Aldebert Fra/Montpellier - 8de op het WK Kort 2003 - 4de op het WK Lang 2003
  * Armand Vandersmissen Hol/Tilburg - 2de in Powerman Geel 2003 - 2de in eindstand SP 2003
  * Paul Beckers Bel/Oostmalle - Wereldkampioen Ultralopen 2003 (270 km in 24h00)
  * Davy Coenen Bel/Neerpelt - Viervoudig Belgisch Kampioen MTB
  * Filip Van Damme Bel/Izegem - Winnaar Kasterlee 2002 - 9de in Powerman Geel 2003
  * Koen Maris Bel/Kruibeke - 2de op BK Lang 2003 - 14de op WK Lang 2003
  * Jos Everts Hol/Vught - Winnaar Triathlon Almere 1990 - Winnaar Ironman Roth 1992 - 2de op EK Triathlon 1991 - 2de in Powerman Zofingen 1993
  * Benny Coopman Bel/Herselt - 3de op BK Lang 2003
  * Bart Van de Water Bel/Kasterlee - 2de in Kasterlee 2002

Ik hou van extreme uitdagingen

In 2002 haalden 39 deelnemers op 80 de eindmeet van de eerste editie van de winterduathlon in Kasterlee. Bart Van de Water behoorde tot dat kransje. De karakterman pakte de tweede plaats achter winnaar Filip Van Damme. Een uitstekende prestatie die hij, naar eigen zeggen, dit jaar niet zal herhalen.

Bart heeft al een andere sportcarriere achter de rug. In het wielerpeleton was hij een bekende figuur. Bart was vooreerst een goed liefhebber, die zich bvb. tot provinciaal kampioen kroonde. Later werd hij - erg jong - nationaal coach van de liefhebbers. Dat is alweer een tijdje geleden. Tussen wielrennen en duathlon ligt nog altijd wel een kloofje. Hoe kwam hij aan de start van de winterduathlon 2002 ?

“Het was een overdacht avontuur, zoals ik de voorbije jaren nog wel andere dingen uitprobeerde. Ik reed onder andere de Marmotte, 170 km over een aantal hoge Franse cols, liep enkele volledige marathons, werkte een volledige triathlon af, ... Die duathlon over lange afstand interesseerde mij ook. Mijn tweede plaats verraste vooral mezelf. Op de fiets had ik het nodige werk gedaan maar de looptraining was toch beperkt. Na het mountainbiken zat ik echter mee vooraan, dus heb ik mijn kansen verdedigd. De conditie was goed genoeg om die afsluitende dertig kilometer op een verantwoorde manier en aan een goed tempo af te leggen”.

Nogal wat outsiders waren verrast dat er zoveel sporters de start namen van zo’n zware run-bike-run, maar niet Bart Van de Water.

“Ik geloofde meteen in dit initiatief. Zoals ik lopen er wel meer rond. Heel wat mensen houden van extreme uitdagingen, ze willen uittesten hoe ver ze kunnen gaan. Het verrast me dus niet dat we ook deze keer met een grote groep zullen zijn. Iedere deelnemer zal wel moeilijke momenten kennen. Vorig jaar vond ik het heel moeilijk om de overstap te maken van mountainbiken naar lopen. Je zit ongeveer vijf uur in dezelfde positie op de fiets en dan moet je de spieren opnieuw soepel krijgen. De laatste tien kilometer was het ook doorbijten. Die lange mountainbikeproef deerde mij minder. Het was natuurlijk zwaar want het had ook vorig jaar veel geregend. Het was vooral een kwestie van doseren en daarin had ik voldoende ervaring.“

Tweehonderd deelnemers, is de favoriet te zoeken tussen de duathleten met internationale faam? “Het niveau is in ieder geval enorm de hoogte ingegaan” aldus Van de Water. “Vorig jaar werd ik tweede maar als ik dit jaar in de top tien eindig, heb ik heel goed gepresteerd. Ik moet mij niet meten met mensen die dergelijk werk professioneel beoefenen. Ik ben een zelfstandige, baat een fitnesscenter uit in Kasterlee, heb een gezin met twee kinderen ... Ik weet waar ik mee bezig ben en ook al heb ik me beter voorbereid dan vorig jaar, ik maak me geen illusies. Ik betwist mijn eigen wedstrijd en kijk wel op welke plaats ik uitkom.“

“De winnaar van vorig jaar, Filip Van Damme, heeft zeker weer een behoorlijke kans. Hij heeft ervaring en heeft bewezen dat dit werk hem goed ligt. Er komen topsporters van verschillende disciplines afgezakt maar het blijft koffiedik kijken. Kunnen de goede mountainbikers behoorlijk lopen ? Kunnen de goede lopers uit de voeten op de mountainbike en tonen zijn voldoende behendigheid?“

“De toppers uit de duathlonsport zijn de sporten en de wissels gewoon maar mountainbiken is nog wel wat anders dan fietsen op de weg. Vergelijk het bovendien met Van Lierde in Hawai. De ene keer wint hij, de andere keer geeft hij op. De vorm van de dag is wel heel belangrijk. Misschien wint wel iemand die niet explosief is of niet uitblinkt in het een of het ander maar wel heel lang kan meegaan in beide disciplines. Pas tijdens de wedstrijd worden al die vragen beantwoord. Dat is ook het mooie aan dit gebeuren.“

200 duathleten starten zondag al om 08.00u

Jan Daems en langeafstandsduathlon, dat worden stilaan synoniemen. Voor Daems is deze sportdiscipline zijn manier van leven, met een jaarlijks hoogtepunt in het Zwitserse Zofingen.

Daems is echter ook een man met ideeen. Met CDTG haalde hij de Powerman naar Geel en pakt hij er in 2004 uit met het WK. De internationale Winterduathlon Kasterlee is een ander geesteskind van de duathleet-organisator uit Kasterlee. Die is zondag dus aan zijn tweede editie toe.

Wat aanvankelijk leek op een buitensporige bevlieging, groeide in nauwelijks een jaar uit tot een hoogstaand sportief evenement. Vorig jaar al verrastte de winterduathlon met een goed gestoffeerd deelnemersveld. Wie dacht dat Jan Daems zijn kilometers zelf en op zijn eentje mocht afmalen, moest al snel zijn mening herzien. Tachtig duathleten schreven zich in en dat is echt niet zo vanzelfsprekend. Maar alles kan beter. Terwijl de meeste mensen zondagmorgen nog even dromen van het gezellige familiefeest dat nog komen moet , beginnen dit jaar om 08.00 ‘s morgens niet minder dan 200 deelnemers aan een loodzware opdracht. Volgeboekt! Van een explosieve groei gesproken.

Aan de sporthal Duineneind in Kasterlee wordt de wedstrijd door meervoudig wereldkampioen duathlon Benny Vansteelant op gang geschoten. Een ronde lopen van 15 km is de inleiding op een indrukwekkende mountainbikeproef van 4 rondes van 26 km. 105 km mountainbiken op een parcours dat er op heel veel plaatsen nat en drassig bij ligt, dat wordt een zware dobber. Als toetje wacht de duathleten nog 30 km lopen, met de finish opnieuw in de sporthal.

Het succes van de Winterduathlon Kasterle wordt nog sterker in de verf gezet door de kwaliteit van het deelnemersveld. De deelnemers komen uit vijf landen: Australie, Duitsland, Frankrijk, Nederland en Belgie. Filip Van Damme uit Izegem en Bart Van de Water uit Kasterlee vormden vorig jaar de top twee van de wedstrijd maar andere toppers komen hen deze keer zeker bedreigen.

De Fransman Vincent Aldebert was in 2003 de nummer 4 op het WK Lange Afstand. De Nederlander Armand Vandersmissen is allicht beter bekend. Hij moest in de Powerman Geel 2003 enkel Benny Vansteelant voor zich dulden. Koen Maris uit Kruibeke is ondertussen een vaste waarde geworden in de Belgische duathlontop, van kortbij gevolgd door Benny Coopmans uit Herselt. Paul Beckers (ultralopen), Davy Coenen (mountainbiken) en Jos Everts (Ned. - winnaar Ironman Roth 1992) hebben ook al hun sporen verdient.

Bart Van de Water wint overtuigend in Kasterlee - "Meteen de goede benen"

Eind 2002 finishte Bart Van de Water uit Kasterlee als tweede in de eerste editie van de Winterduathlon Kasterlee. Dit jaar deed hij onder het oog van meervoudig wereldkampioen duathlon Benny Vansteelant nog beter. Hij won na 15 km lopen, 105 km mountainbiken en 30 km lopen met overtuiging de tweede uitgave van deze lange-afstandswedstrijd.

De ambities van Van de Water waren voor de start nochtans beperkt. Hij kreeg meteen een opkikker. “Ik voelde meteen dat ik de goede benen had. Ik liep heel soepel en kon mij zonder forceren van de derde plaats bij de wissel verzekeren. Ik kreeg mee dat ik slechts een minuut achter Filip Van Damme, de winnaar van vorig jaar, binnenliep. Toen wist ik dat ik een goede kans maakte om vandaag een heel mooi resultaat neer te zetten. Vorig jaar keek ik immers op dat punt tegen een achterstand van meer dan een kwartier op Filip aan”.

Van de Water, wiens benen na de finish een electrische massagebeurt kregen, had het gelijk aan zijn zijde. Hij wisselde heel snel en ging er op de mountainbike stevig tegenaan. “Ik wist mij de beter mountainbiker en wilde dan ook een voorsprong opbouwen. Elke seconde die ik pakte, moest toch ook terug genomen worden. En elke ronde groeide mijn bonus. Ik deed dus ijverig verder. Tot ik hoorde dat Van Damme opgegeven had. Bij de wissel mountainbike-lopen had ik meer dan een kwartier voorsprong.

Achter de leider in de wedstrijd had de jonge Pieter Bracke de fakkel overgenomen . Benny Coopmans had het duel om de podiumplaats in zijn voordeel beslecht. Van de Water liet zich niet meer bedreigen. Hij controleerde de race maar zag dan een nieuwe uitdaging. “Stilaan werd het mij duidelijk dat ik deze duathlon kon winnen in minder dan acht uur. Dat vond ik de moeite om het tempo opnieuw omhoog te trekken. Op het einde moest ik op de tanden bijten maar dat is toch geen schande”.

De 35-jarige uitbater van een fitnesscenter in Kasterlee liep uiteindelijk binnen in een tijd van 7u48min25sec. Pieter Bracke uit Wetteren finishte in 8u02min19sec, gevolgd door Benny Coopmans uit Herselt in 8u20min42sec. Bert Van Ende zette het Kastelse succes nog verder in de verf door knap vierde te worden.

Benny Coopmans vindt nieuwe uitdaging

Benny Coopmans uit Herselt eindigde als derde. Voor hem was Van de Water vooraf al de grote favoriet. “Begin november nam ik deel aan een 33 kilometerloop in de Ardennen. Bart eindigde op anderhalve minuut van mij. Toen wist ik al dat hij vandaag in goeden doen zou zijn. Ik weet immers wat hij op de fiets en mountainbike waard is.“ Duathleet Benny Coopmans is wat korter werk gewoon, op harde wegen. Zijn derde plaats was dan ook een persoonlijke overwinning. “Ik had er stiekem op gehoopt maar voor mij was het er in de eerste plaats om te doen deel te nemen aan een wedstrijd van meer dan acht uur. Dat geeft een speciaal gevoel. Er is iets onmenselijks aan maar het levert achteraf ook een enorme tevredenheid op. Vanaf de start heb ik op de hartslag gelopen, nauwelijks naar de tegenstand gekeken. Op de MTB voelde ik me beter.“ “Ik heb de laatste maanden de omloop wel 25 keer gedaan. Enkele weken geleden kwam ik hier nog zeven uur trainen. In de strijd voor de derde plaats moest ik een concurrent-mountainbiker even laten gaan maar ik was er nogal gerust in dat ik hem zou terugpakken.“

“Op het einde moet iedereen zijn grenzen verleggen maar ik ken mijn lichaam ondertussen wel. Ik beoefen toch ook al de duathlonsport sinds 1992, dus ik heb al heel wat ervaring. Of deze inspanningen de voorbereiding op mijn duathlonseizoen niet verstoren ? Daarover heb ik mijn twijfels. Maar dan nog. Ik zit al jaren in het Superprestigecircuit. Ik kon een nieuwe uitdaging best gebruiken. Het is een goede zaak dat ik mijn intuitie volgde”.

Bart Van de Water van winterduathlon naar marathon

Het was opnieuw zwaar labeur in de Internationale Winterduathlon van Kasterlee. De neerslag en het slijk zorgden voor heel wat technische problemen. De meeste deelnemers moesten hun kilometers ook in de duisternis afmalen, met zware regen bovenop. Winnaar Bart Van de Water, geflankeerd door zijn vrouw en twee zonen, vond al snel zijn glimlach terug. De gelukwensen met zijn overwinning kwamen dan ook van alle kanten. Niet slecht voor iemand die een plaats in de top tien voorop had gesteld.

“Ik liep heel vlot, kon de winnaar van vorig jaar op relatief korte afstand volgen, liep na de eerste looproef van 15 km met slechts een minuut achterstand binnen en ik wist mij nde sterkere mountainbiker. Ik stond beter voorbereid aan de start , vooral meer op het lopen getraind. Zolang ik het verschil met Van Damme klein kon houden, wist ik dat ik goed zat. Het gaf een goed gevoel, want ik wist dat ik echt meedeed in deze competitie, in tegenstelling tot vorig jaar. Toen zat ik nooit in de wedstrijd en kwam ik er op het einde pas door. Van de andere favorieten heb ik deze keer niets meer gemerkt. Toen Van Damme opgaf, wist ik dat ik bijna zeker gewonnen spel had. Van de Water kon met ruime voorsprong de laatste 30 km lopen afwerken, geen reden om voluit te gaan. “Ik kon erop rekenen dat niemand mij nog kon bijbenen. Ik kende nochtans een moeilijk moment bij de wissel MTB-lopen, want neiging tot krampen. Ik heb een tijdje op een erg haalbaar tempo gelopen. Tot het idee rijpte om onder de achturengrens te duikelen. Dat was een nieuwe uitdaging en zoiets kon ik in die laatste kilometers wel gebruiken. Dit is een ongelooflijk persoonlijk gesprek. Mijn volgende mikpunt is de marathon van Rotterdam”. Benny Coopmans uit Herselt pakte een knappe derde plaats. Voor hem was Van de Water vooraf al de grote favoriet. “Begin november nam ik deel aan een 33-km -loop in de Ardennen. Bart eindigde op anderhalve minuut van mij. Toen wist ik al dat hij er wel zou staan. Ik wist immers wat hij op de fiets en MTB waard is.“