Verslag 2005
PARCOURRECORDS SNEUVELEN !!!
Maar liefst 234 atleten hadden zich vooringeschreven voor de zwaarste duathlon ter wereld. Slechts 195 hadden de moed ‘s morgens hun borstnummer op te spelden. 148 atleten zouden heelhuids de finish bereiken.
Op donderdag voor de wedstrijd lag het parcours er nog bij als een autostrade: hard, droog en dus zeer snel. Maar traditiegetrouw gingen op vrijdag de hemelsluizen open en de bossen van Kasterlee veranderden in een moeras. Tijdens de nacht van zaterdag op zondag ging het dan nog eens stevig vriezen ... . Kortom, de Hel van Kasterlee zou haar naam weer eens alle eer aandoen.
7-voudig wereldkampioen Benny Vansteelant en Bart Aernouts (brons op het WK 2005 bij de -23) waren de blikvangers bij de start. Ze namen meteen het commando. Enkel de Brusselaar Stephane Suleau kon en durfde het tempo van de 2 klasbakken volgen. Ze bereikten de wisselzone al na dik 49’. Suleau, een onbekende in duathlonmiddens, verloor zeer veel terrein op de MTB, maar hij zou later ook tijdens de 2de run van 30km een schitterende tijd laten optekenen (1h58). Op die manier ging hij met 2 premies van telkens 100 euro aan de haal.
De favorieten voor de eindzege deden het iets kalmer aan en de meesten deden ca.55’ over de eerste 15km. Er ontstond een groepje met oa. Pieter Bracke, Bart Van de Water, Dirk Verleyen, Sandor Mol (NED), Simon Jensen (DEN), Sebastien Sottiaux en Benny Coopmans.
Na 7 km zou Pieter Bracke uit dit groepje demarreren en een kleine voorsprong opbouwen.
De enige afwezige in deze elitegroep was Bert Van Ende. De winnaar van vorig jaar zou 4’ prijsgeven op dit groepje maar hij rekende uiteraard op zijn fietskwaliteiten.
Op het einde van de eerste fietsronde verschenen Vansteelant en Aernouts broederlijk uit het bos. Bij de bevoorradingspost (na 26km) gaven ze er - zoals aangekondigd - de brui aan.
De fakkel werd dan overgenomen door de Nederlander Sandor Mol, zoals bekend een begenadigd fietser. Pieter Bracke volgde op anderhalve minuut. Kort achter Pieter vormde zich een groepje met Van de Water, Sottiaux, Jensen, Coopmans en Bas de Bruin (NED).
Vanuit de achtergrond was Bert Van Ende aan een indrukwekkende remonte bezig.
In de derde ronde verkleinde de voorsprong van Mol en Pieter Bracke werd ingehaald door het achtervolgende groepje.
Net zoals vorig jaar was het ook nu weer showtime voor topMTB-er Nicolas Vermeulen (lid nationale ploeg). Hij haalde alles en iedereen in en fietste een indrukwekkende voorsprong bij mekaar.
In ronde 4 ontmoette Sandor Mol de man met de hamer. Ook bij de andere achtervolgers stokte het tempo en dit gaf Bert Van Ende de kans om terug vooraan te komen aansluiten.
Sommigen hadden hun motor totaal opgeblazen bij het fietsen. Sandor Mol en Simon Jensen zouden niet meer starten aan de laatste 30km. Bart Van de Water staakte na 3 loopkilometers de strijd.
Nicolas Vermeulen begon als leider aan de 30km lopen. Zijn grote voorsprong slonk als sneeuw voor de zon en ook Nicolas zou het einde niet halen.
Eerste achtervolger Benny Coopmans kwam na 10km lopen aan de leiding. Sottiaux en Bracke waren evenwel niet ver weg.
Bij de passage aan de sporthal na 15km was de Waalse atleet tot op 10m van Coopmans genaderd. Het was voor iedereen duidelijk dat Sottiaux frisser oogde. Sottiaux ging over Coopmans en bouwde zijn marge verder uit. Hij kon onbedreigd naar de zege snellen en hij deed dat zelfs in een nieuw parcoursrecord (7h40’30”). Dit is 8’ sneller dan het vorige record van Bart Van de Water (2003).
Benny Coopmans kreeg een zware inzinking te verwerken en moest de 2de plaats laten aan Pieter Bracke. Coopmans zou voor het derde jaar op rij derde worden.
Bert Van Ende, de winnaar van vorig jaar werd knap 6de overall en werd 1de master. Hij had bovendien de snelste fietstijd van alle finishers (4h30’). Toch knap voor een 46-jarige warrior!!
De wedstrijd bij de vrouwen kondigde zich spannend aan. Na de eerste run lag de grote favoriete Anne-Marie Dupont pas in 3de positie. Bij het fietsen rukte de Blankenbergse snel op naar de leiding maar haar voorsprong bleef aanvankelijk beperkt tot 4’.
In het 2de deel van de wedstrijd werden de verschillen plots veel groter en al snel werd duidelijk dat niemand de winnares van vorig jaar zou kunnen bedreigen. Dupont won in een nieuw parcoursrecord en liet haar eerste achtervolgster meer dan een uur achter zich.
